قیمت‌های روزانه و تحلیل‌های بازار
هفتهٔ منتهی به ۲۲ اوت ۲۰۲۶ در تهران، روایت «شکست سکوت» را رقم زد: دلار آزاد در روز تعطیل آخر هفتهٔ بازارهای جهانی (شنبه ۲۲ اوت) با جهش روزانهٔ ۲.۳۲ درصدی به ۱۹۳٬۸۰۰ تومان رسید و در مجموع هفته ۳.۷۵ درصد رشد کرد؛ سکهٔ امامی نیز با صعود روزانهٔ ۴.۷۶ درصدی، مرز ۲۰۹ میلیون تومان را شکست و بازدهی هفتگی آن به ۹.۷۱ درصد رسید. در همان روز، شکاف ۲.۵۳ واحد درصدی میان جهش دلار و افت ۰.۲۱ درصدی اونس جهانی طلا یک واگرایی درون‌روزی آشکار را ثبت کرد؛ اما در مقیاس کل هفته، طلای ۱۸ عیار تهران با ۱۱.۷۱ درصد بازدهی، هم از رشد دلار (۳.۷۵٪) و هم از رشد اونس جهانی (۴.۲۲٪) پیشی گرفت و نشانه‌های یک صرف ریالی (حباب) در قیمت طلا را آشکار کرد.
بازار آزاد تهران در هفتهٔ منتهی به ۱۵ اوت ۲۰۲۶، دلار را از ۱۸۵٬۶۰۰ تومان در ۹ اوت به ۱۸۶٬۹۰۰ تومان در ۱۵ اوت رساند؛ رشدی معادل ۰.۷۰ درصد در کل هفته. میان این دو نقطه، دلار در ۱۰ اوت تا کف هفتگی ۱۸۵٬۲۰۰ تومان عقب نشست و در ۱۱ اوت با جهش ۱.۵۱ درصدی به سقف هفتگی ۱۸۸٬۰۰۰ تومان رسید، پیش از آنکه در سه روز پایانی هفته بخشی از این رشد را پس بدهد. نکتهٔ قابل توجه، نامتقارنی تقویمی است: در حالی که بازارهای جهانی در تعطیلات آخر هفته (۸ و ۹ و نیز ۱۵ و ۱۶ اوت) بسته بودند، بازار آزاد تهران در این روزها فعال ماند و قیمت‌گذاری بدون ورودی هم‌زمان از بازارهای جهانی انجام شد. دادهٔ در دسترس برای این هفته محدود به نرخ دلار است و این گزارش از هرگونه اظهارنظر دربارهٔ طلا، نفت، رمزارز یا سهام فناوری—که در این دوره داده‌ای برای آن‌ها ثبت نشده—خودداری می‌کند.
بازار آزاد تهران در هفتهٔ منتهی به ۸ اوت، از ۱۹۱٬۰۰۰ تومان در ۲ اوت تا ۱۸۵٬۷۰۰ تومان در ۸ اوت یک افت تجمعی ۲.۷۷ درصدی را ثبت کرد؛ حرکتی که پس از اوج میان‌هفته‌ای ۱۹۲٬۷۰۰ تومانی در ۳ اوت (رشد ۰.۸۹ درصدی) آغاز شد و در پنج روز معاملاتی بعدی با افت ۳.۶۳ درصدی از همان اوج ادامه یافت؛ حرکتی کاملاً درون‌زا که در غیاب کامل سیگنال‌های برون‌زا شکل گرفت. هم‌زمان، بازارهای جهانی—اعم از سهام فناوری، نفت و رمزارز—به دلیل آخر هفتهٔ جهانی (۸ و ۹ اوت، شنبه و یکشنبه) و فقدان داده‌های تازه در روزهای میانی هفته، در یک تعلیق اطلاعاتی سیستماتیک قرار گرفته‌اند و تنها مرجع قیمتی، تپهٔ ۲ اوت (S&P 500 در ۷٬۴۸۹ واحد، برنت ۹۰.۱۲ دلار، بیت‌کوین ۶۳٬۰۷۰ دلار) است.
هفتهٔ ۲۶ جولای تا ۱ اوت ۲۰۲۶ در بازارهای ایران سه واگرایی هم‌زمان را ثبت کرد: نفت برنت با افت خالص هفتگی ۶.۸۸ درصدی (از ۹۶.۷۸ به ۹۰.۱۲ دلار)، پس از یک سقوط میان‌هفته‌ای ۱۲.۳۴ درصدی تا ۲۸ جولای و بازگشت جزئی در روزهای پایانی؛ دلار آزاد تهران با رشد خالص ۳.۹۲ درصدی از ۱۸۶٬۴۰۰ به ۱۹۳٬۷۰۰ تومان؛ و شکاف عمیق میان خوشه‌های فناوری، از رشد ۲۱.۷۵ درصدی مایکروسافت تا افت ۷.۸۲ درصدی ARM. روایت اصلی هفته، واگرایی کامل سیگنال‌های برون‌زا و درون‌زا در بازار ایران است.
هفته‌ی منتهی به ۲۵ جولای ۲۰۲۶ تصویری متفاوت از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسید ارائه داد: نفت برنت با جهش ۹.۸۵ درصدی از ۸۸.۱۰ دلار به ۹۶.۷۸ دلار رسید (با یک جهش شدید ۱۲.۴۴ درصدی در روز ۲۴ جولای) و به بهترین‌عملکرد‌ترین گروه دارایی هفته تبدیل شد، در حالی که دلار آزاد تهران ۱.۰۹ درصد افت کرد و به ۱۹۰٬۹۰۰ تومان رسید. تتر (۱.۶۳- درصد)، سکه‌ی امامی (۲.۶۵- درصد) و طلای ۱۸ عیار (۲.۴۲- درصد) نیز همگام با دلار عقب نشستند. در بازار جهانی فناوری، اصلاحی گسترده و بدون الگوی یک‌دست رخ داد: تسلا (۱۷.۸۰- درصد) و اس‌تی‌مایکرو (۱۶.۹۵- درصد) بیشترین افت را ثبت کردند، در حالی که تنها معدودی از نمادها مانند انویدیا (+۱.۹۹٪) و برودکام (+۲.۹۹٪) مثبت ماندند. هیچ چرخش تمیزی میان سخت‌افزار و نرم‌افزار یا میان چین و آمریکا مشاهده نشد.
جهش ۱۱.۲۵ درصدی بهای نفت برنت در کنار اصلاح سنگین در بخش فناوری جهانی، تراز تجاری و استراتژی‌های تأمین ارزی ایران را تحت فشار قرار داده است. در حالی که بازارهای بین‌المللی با خروج سرمایه از سهام رشد‌محور مواجه‌اند، نقدینگی در ایران به سمت پناهگاه‌های امن نظیر تتر و طلا متمایل شده است.
بازار ایران در هفته اخیر با وجود تثبیت نسبی نرخ ارز و طلا، تحت تأثیر فشارهای تورمی ساختاری و افزایش هزینه‌های تأمین از طریق کانال‌های واسطه‌ای قرار گرفت. در حالی که بازارهای جهانی شاهد چرخش سرمایه به سمت دارایی‌های تکنولوژی‌محور هستند، در تهران نقدینگی به عنوان یک واکنش احتیاطی به سمت دارایی‌های قابل‌حمل نظیر تتر و سکه امامی سوق یافته است.
در حالی که بازارهای جهانی تحت تأثیر تقویت شاخص دلار و اصلاح قیمت‌های انرژی با انقباض مواجه‌اند، بازار داخلی ایران با تکیه بر انتظارات تورمی و ناترازی‌های ساختاری، مسیر صعودی نرخ ارز و طلا را حفظ کرده است. این واگرایی، تتر و طلا را به پناهگاه‌های اصلی برای مدیریت ریسک در برابر فرسایش قدرت خرید ریال تبدیل کرده است.
در هفته‌ای که گذشت، بازار ایران با رشد ۵.۸۲ درصدی نرخ دلار و ثبت رکورد ۱۷۶,۵۰۰ تومان، واگرایی شدیدی را با بازارهای جهانی تجربه کرد. در حالی که نفت برنت با افت ۱.۲۰ درصدی مواجه شد، نقدینگی داخلی به سمت دارایی‌های امن و فناوری‌های جهانی حرکت کرد تا اثرات تورمی را پوشش دهد.
در حالی که بازارهای جهانی با اصلاح قیمت نفت و سهام فناوری دست‌وپنج نرم می‌کنند، بازار ایران تحت تأثیر انتظارات تورمی، شاهد پایداری قیمت دلار و طلا است. این واگرایی میان بازارهای جهانی و داخلی، چالش‌های جدیدی را برای مدیریت درآمدهای ارزی و تراز تجاری کشور در هفته‌های آتی ایجاد کرده است.
هفته‌ای که گذشت (۱۴ تا ۲۰ ژوئن)، بازار جهانی با ریزش سنگین نفت روبه‌رو شد: برنت ۷.۷۲٪ و وست‌تگزاس اینترمدیت ۹.۸۳٪ سقوط کردند. در بازار رمزارز الگویی واگرا شکل گرفت—بیت‌کوین ۱.۴۵٪ افت کرد اما اتریوم ۳.۰۶٪ رشد کرد—و آرم هولدینگز با جهش ۱۵.۴۰٪ پیشتاز سهام فناوری بود. در تهران، برخلاف تصور رایج از دلار و طلا به‌عنوان دارایی پناه‌گاه، ارز آمریکا ۵.۱۲٪ و تتر ۶.۹۹٪ عقب نشستند و طلای داخلی نیز افت کرد؛ تقویت هم‌زمان ریال، بازدهی تومانی همه دارایی‌های دلاری را کاهش داد. این واگرایی محور اصلی تحلیل این هفته است.
در هفته منتهی به اواخر ژوئن ۲۰۲۶، تقاطع دو نیروی کلان یعنی تقویت شاخص دلار در سطح بین‌المللی و احیای صرف ریسک ژئوپلیتیک در بازار انرژی، ساختار بازارهای داخلی و جهانی را دگرگون کرد. صعود ۲.۲۳ درصدی دلار آزاد در تهران به کانال ۱۶۰,۵۰۰ تومان به عنوان یک ضربه‌گیر کارآمد عمل کرد و مانع از انتقال کامل سقوط ۲.۳۷ درصدی اونس جهانی طلا به بازار طلا و سکه داخلی شد.
