با افول دوران محاسبات مکانیکی و ظهور سیستمهای عاملمحور (Agentic AI)، گلوگاه توسعه هوش مصنوعی از تولید کد به مدلسازی شناختی تغییر یافته است؛ تحولی که تقاضا برای متخصصان علوم شناختی، فلسفه و روانشناسی را به شدت افزایش داده است.
با افول مزیت رقابتی مدلهای بسته و گرانقیمت، چشمانداز هوش مصنوعی سازمانی به سمت مدلهای متنباز و «هارنسهای ارکستراسیون» بومی در حال حرکت است. این گزارش، اقتصادِ نوظهور عاملهای هوشمند و اهمیت حاکمیت داده را در تقابل با محدودیتهای ژئوپلیتیکی بررسی میکند.
