مقالات و تحلیلهای تخصصی داریک
با افول نوآوری در سختافزار، آینده گوشیهای هوشمند در گرو ادغام سیستمعاملهای عاملمحور (Agentic OS) و مدلهای اشتراکی رایانش ابری است که وابستگی به تراشههای محلی را کاهش میدهد. این تغییر پارادایم، پیوند میان اتصال ماهوارهای و نمایشگرهای منعطف را به یک اکوسیستم واحد و پیشبینیکننده تبدیل میکند.
پیشبینی مورگان استنلی از سرمایهگذاری ۳ تریلیون دلاری در مراکز داده هوش مصنوعی تا سال ۲۰۲۸، زنگ خطری برای عقبماندن از رقابت جهانی است. ایران با تکیه بر مزیت انرژی ارزان، نیروی انسانی متخصص در خارج از کشور و بازار داخلی تشنه فناوری، تنها ۲۸ ماه فرصت طلایی دارد تا با تدوین استراتژی دقیق، زیرساختهای حاکمیتی هوش مصنوعی خود را بنا کند؛ فرصتی که عبور از آن، به معنای خروج از مدار اقتصاد دیجیتال آینده خواهد بود.